None

توضیح مختصر

  • زمان مطالعه 11 دقیقه
  • سطح خیلی سخت

دانلود اپلیکیشن «زوم»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زوم» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زوم»

فایل ویدیویی

ترجمه‌ی درس

بخش دوم: پول

توضیح مختصر:

بنابراین با دست یافتن به این چیزها، اگر ناگهان اتاق خوابگاهتان آب گرم نداشت یا مجبور بودید صبح برای حمام رفتن از خانه بیرون بروید، اذیت میشدید و فکر میکردید که باعث افت شادکامیاتان میشد. ما در این تناقضی که او به خوبی بیان کرد زندگی میکنیم. او گفت: جوانهای امروزی برخالف با پدر بزرگ و مادر بزرگشان، در غنای بیشتری اما شادکامی کمتری، خطر بیشتری از افسردگی و انواع ناهنجاریهای اجتماعی بزرگ شدهاند. آخرین آماری در رابطه با ارتباط بین درآمد و رضایت از زندگی به شما ارائه خواهم داد، از یک مقالهی علمی جدید و خیلی معرف توسط دنی کانمان و آنگوس دیتون است که هردوی آنها روانشناس و اقتصاددان و برندهی جایزهی نوبل هستند. از آنجا که وقتی از رسیدن به یک شغل خوب صحبت می کنیم، به نظر می رسد یکی از اهدافی که قصد داریم واقعا همان شغل خوب نیست، بلکه به دست آوردن پول کالن است. داشتن آن دالرهای فرانکلین است، جایی که میتونستی هرجایی که دلت بخواد بری و هرکاری دوست داشته باشی انجام بدی . ما این را تنها از آنچه که مردم برحسب شغلشان خواهان آن هستند، نمیدانیم. . این را برحسب این میدانیم که مردم چگونه برای به دست آوردن پول، آن را خرج میکنند. یک آمار سریع به شما میدهم. این، هزینههای قرعه کشی آمریکا در سال ۵10۲ است. همه می خواهند حدس بزند به طور کلی مردم چقدر پول به دالر آمریکا صرف قرعهکشی میکنند؟ هیچ حدسی؟ 01 میلیارد دالر. 01 میلیارد دالر. در واقع هفت برابر آن است. 01 میلیارد دالر است . فقط محض اینکه به شما یک درکی از معنای آن بدهم، این میزان بیشتر از آن است که افراد سرجمع برای کتاب، موسیقی و بلیط سینما، تیم های ورزشی و بازی های ویدیویی خرج می کنند. این مانند اکثر حاالتی است که در مورد چیزی هیجان زده باشیم مثل مردم که صرف بلیط های قرعه کشی می کنند . چرا ؟ احتماال، نه به خاطر اینکه بلیط های قرعه کشی سرگرم کننده هستند. احتماال، امیدوارند پول بیشتری بدست بیاورند. امیدوارند که میزان زیادی پول بدست آورند. آنها افراد دیوانه ای هستند که پول را برای بلیط های قرعه کشی خرج می کنند. ولی ما می توانیم اینگونه چیزها را در شما دانشجویان ییل نیز ببینیم. به ویژه در تازهواردها. ما این را با نگاهی به این تحقیقات خیره کننده که محققان در مدتی طوالنی انجام داده اند می توانیم ببینیم، با بعنوان تحقیقات نوآموزان آمریکایی، که هر دو سال یک بار به هنجارهای ملی نگاهی می اندازد . این برای زمانی بسیار طوالنی اجرا می شده است. آنها مورد بررسی قرار گرفتند. آنها از سال 0690 در حال بررسی افراد تازه کار هستند و هنوز در حال اجرا است.

آخرین مقاله منتشر شده از سال ۵11۲ و از یک کمپانی واقعا بزرگ است. این ارقام فقط برای سال ۵11۲ است که تقریبا بیش از ۵11111 نفر از 011مدرسه ی مختلف می باشد . صدای مردم از چیزی که

میخواستند بلند شد. خب می توانیم بپرسیم چقدر پول برای افراد تازه کار آمریکایی اهمیت دارد؟ و اگر منحصرا درباره ی پول سوال نکنید ، در عوض سوال کنید درباره ی اینکه چه چیز در زندگیتان بسیار مهم است؟ آنچه از بیشتر نوآموزان در سال ۵11۲ که خواهید فهمید این است که آنچه در زندگی برای آنها خیلی اهمیت دارد، وضعیت مالی خوب است، 00 درصد. و شاید بتوانید تصور کنید که تازه واردان می گویند که همه چیز مهم است. پس شما می گویید روابط چقدر مهم است؟ این چقدر اهمیت دارد؟ آنها می گویند: بسیار مهم است. آنها فقط فکر می کنند همه چیز مهم است. اما آنها اینطور فکر نمی کنند . برای مثال اگر بپرسید، توسعه ی یک فلسفه ی معنی دار در زندگی چقدر اهمیت دارد؟ فقط حدود نیمی از تازه- واردان فکر می کنند که این موضوع درست است. مساله ی جالب برای من، با تفکر دربارهی شما، و بعضی از مسایلی که شما بچه ها امروز تجربه می کنید، این است که اگر به نرخهای سال 0690 نظر کنید، آنها نوعی تلنگر هستند.

پس فقط 01 درصد از مردم در دههی 91 فکر می کردند که الزم است وضعیت مالی خوبی داشته باشند. اما بسیاری از آنها تصور می کردند که نیازمند یک فلسفهی معنی دار در زندگی هستند . بنابراین ، دوباره این تلنگر جالب درمورد میزان اهمیت امور مالی وجود دارد. و این سوال مطرح می شود که به آیا پول باعث شادکامی بیشتر ما میشود یا خیر؟ داشتن درآمد بیشتر آن چیزی است که واقعا به ما کمک می کند؟ خوشبختانه، تحقیقات بسیار زیادی در این مورد انجام شده است. آیا درآمد بیشتر رضایت از زندگی را افزایش می دهد؟ و کارهای بسیار زیادی توسط این روانشناس برجسته” اد دینر” انجام شده است که کتاب خوبی، با عنوان شادی ثروت بیکران روانشناختی دارد؟ اینجا منظور از ثروت روانشناختی ، ثروت مالی نیست . دینر تمام این مطالعات عالی را انجام داده است و می کوشد تا ارتباط بین درآمدتان و رضایتمندی از زندگی را بفهمد. از آنجا که اغلب شما دانشمند نیستید اشاره سریعی می کنیم به معنی همبستگی .در حقیقت کاری که میخواهیم انجام دهیم مشخص کردن هرکسی ست که درجواب نظرسنجی ما چیزی

بنویسد، درآمدشان چقدر است، و چه اندازه از زندگیشان خشنود هستند.

و می خواهیم ببینیم اگر درآمد باال برود، رضایت از زندگی هم باال می رود. ما قصد داریم به یک ارتباط متفاوت برسیم. می توانیم به ارتباطی فوق العاده محکم همانند این برسیم. هر بار که درآمد شما افزایش می یابد رضایت از زندگیاتان نیز باال می رود. برای افراد آمار در این آزمون، یک ارتباط بسیار قوی می باشد. 1966 .می تواند کمی پایین تر باشد. این چیزی است که یک ارتباط 190۲ بنظر می رسد این چیزی است که یک ارتباط 19۲1 بنظر می رسد. این چیزی است که یک ارتباط 19۵۲ بنظر می رسد. و می توانید ببینید که این ارتباط وجود دارد. این بدان معنی است همانطور که درآمد باال میرود رضایت از زندگی نیز افزایش پیدا می کند. اما هرگز نمی توانید از طرف شخصی با یک درآمد خاص بگویید که رضایت از زندگیاش در چه محدودهای است. اگر درآمد شما این باالست، شاید رضایت از زندگیتان باالتر از اینجا است. و شاید باالتر از اینجا. انواع دیگری از چیزها هست که روی آن تاثیر میگذارند. این ارتباط 19۵۲ است. بنابراین، ارتباط حقیقی بین درآمد واقعی و رضایت از زندگی چیست؟ می توانیم به دو نمونه ی مختلف از سراسر دنیا نگاه کنیم. یکی از آنها “بررسی ارزشهای جهانی” است که از بین کشورهای مختلف زیادی بزرگساالن را بررسی می کند. و دیگری، بررسی بین دانشکدهها از بین دانشجویان کشورهای مختلف زیادی است. و در اینجا تمام ارتباطات متفاوت وجود دارد.

در پایین، مرتبط ترین مورد، که همه آنها را در بر میگیرد وجود دارد. اساسا این همبستگی حدودا 1901

است. همانطور که مشاهده کردید درجایی که نقطه ها پخش هستند همبستگی انها نصف قدرت طبیعیشان می باشد. درنتیجه، بله، یک همبستگی وجود دارد، اما آنطور که فکر میکنیم ترسیم نشده است. همچنین با یک نگاه می توانید ببینید که آیا این همبستگی بین کشورهای مختلف که االن درموردشان صحبت کردیم تجزیه می شود. اگر این کار را انجام دهید یک الگوی جالب را مشاهده میکنید. که آن همبستگی در راستای رضایت از زندگی و درآمد خانوادگی است. حاال نوعی جایگزین در اینجا هست و بستگی دارد ایا در یک کشور فقیر یا یک کشور ثروتمند زندگی می کنید. این حقیقت دارد که اگر در یک کشور فقیرنشین هستید، به همان میزان که درامدتان باال رود، سطح رضایت از زندگیاتان نیز باال می رود. و این احتماال به این دلیل است اگر خیلی فقیر باشید، عمال نیازهای اساسیاتان هم برآورده نمیشود. اما اگر مثل ما، در یک کشور ثروتمند زندگی می کنید، می توانم بگویم که اکثر شما بچه ها که به اینجا آمدید واقعا هیچ همبستگی نمیبینید. و اینها اطالعات ابتدایی هستند. در نتیجه به نظر می رسد که درآمد تاثیر گذار است، اما در حقیقت آن تاثیر شگرف را ندارد و بیشترین تاثیرش به سمت کشورهای فقیر است، برای کسانی درآمد یعنی دسترسی به چیزهایی مثل آب تمیز و مراقبتهای بهداشتی اولیه و اینچنین مواردی.

در حقیقت برای اکثر ما فرقی نمی کند و بنظر می رسد زمانی که نیازهای اولیه تان برآورده شود دریافت مبالغ زیاد به شما کمک چندانی نمی کند. روش دیگری که میتوانیم از طریق آن به این موضوع نگاه کنیم، نگاهی درطول تاریخ است، جایی که انواع نیازهایی که ما امروزه با ان مواجه هستیم، خیلی بهتراز چیزی

است که قبال مشاهده کردیم. آیا سطح خوشبختی مردم در دوره ی جدید متفاوت از دوره ی قدیم است؟ ما بررسیهای دقیقی از گذشتهی خیلی دور در تاریخ نداریم، اما مقایسهای در اینجا هست که به نوعی مرتبط است. زندگی در دهه 0601 در مقایسه با زندگی در ۵10۲ چگونه بود؟ درآمد از دوره ی پس از جنگ در دهه ی 0601 افزایش یافته است. همچنین چیزهای جالبی که فکر میکردید نیازهای اولیه هستند، نیز رشد کرده است. همانطور که گفتم در دهه ی 0601 فقط حدود دو سوم خانهها چیزی مثل حمام خانگی و لولهکشی و آب گرم و امثال آن داشتند، دیگر چیزهایی مثل ماشین ظرفشویی و آیپد و موبایل و همه ی چیزهایی که داریم بماند.

بنابراین، احتماال نیازهای اولیهی آنها حتی کمتر هم بوده است، پس میزان شادکامیاشان هم باید پایین باشد. چه چیزی را میتوانیم بفهمیم؟ خب، اگر به میانگین میزان شادکامی طبق گزارش سال ۵11۲ نگاهی بیندازیم، مردم میگویند 09۵ از 01 .مردم دههی 0601 چطور؟ هرچیزی که باشد،کمی باالتر است. بنابراین با دست یافتن به این چیزها، اگر ناگهان اتاق خوابگاهتان آب گرم نداشت یا مجبور بودید صبح برای حمام رفتن از خانه بیرون بروید، اذیت میشدید و فکر میکردید که باعث افت شادکامیاتان میشد. اما در حقیقت برای مردم در گذشته چنین نبوده که اخیرا هست . خب، این بخش تاریخی است و به این علت است که شخصی به نام دیوید مایرز که نویسندهی کتاب “پارادوکس آمریکایی” است، بگوید: به بیانی، ما در این پارادوکس زندگی می کنیم، که او به خوبی بیان کرد. او گفت: “در حقیقت جوانان این دوره در مقایسه با پدربزرگ و مادربزرگهایشان با غنای خیلی بیشتر، شادمامی خیلی کمتر و خطر افسردگی زیاد و انواع آسیبهای اجتماعی بزرگ شدهاند. او میگوید: این یک تناقض است چون در بهتر شدن طول چهار دههی گذشته حتی ذرهای با سالمت ذهنی همراه نبوده است. تمام این چیزهای زیادی که به آن رسیدیم حقیقتا موجب شادکامی بیشتر ما نمیشود و باید آن را به عنوان پارادوکس ببینیم. اطالعات نهایی که می خواهم در رابطه با ارتباط بین در آمد و رضایت از زندگی به شما بدهم، از یک مقالهی علمی خیلی معروف و جدید از دنی کانمن و انگس دایتن است، که هر دوی آنها روانشناس و اقتصاددان و برندهی جایزهی نوبل در اقتصاد شدند. بنابراین شخصیتهای برجستهای برای پیروی کردن هستند. آنها میدانند در چه مورد صحبت می کنند. آنها به این همبستگی عالقه مندند نه فقط همبستگی بلکه، نوعی بازدارنده وجود دارد؟ آیا نقطهای پایانی هست، اگر به آن درآمد برسید؟ شما اساسا نمی خواهید در مسیر شادکامی به یک دستانداز برسید؟ ما دیدیم که در سطح پایینتر، دستاندازهایی وجود دارد، اما کجا سطح پایین میآید؟ و برای انجام آن، آمریکایی ها را مورد بررسی قرار دادند، زیرا می خواستند برای اکثر افراد قابل اجرا باشد. و آنچه آنها مشاهده کردند دو معیار مختلف از رضایت از زندگی بود. آنها به چیزی نظر کردند که به آن تاثیر مثبت می گفتند. میزان لبخند زدنتان در طول روز، پیشبینی کنندهی خوبی است از اینکه خوشحال هستید. حتی اگر گزارش دهید که افسرده هستید. این نقطه مقابل این گزارش است که در طول روز نگران یا ناراحت یا مضطرب هستید. حتی اگر گزارش دهید که خالی از استرس هستید، مثال، از شما پرسیدم دیروز استرس داشتید و پاسخ دادید: “خیر، من استرس نداشتم. “خب، درآمد چطور شد؟ تمام معیار های مختلف اینجا هست. مشاهده می کنید که درآمد در این قسمت است ولی این یک نوع مقیاس لگاریتمی است. در اینجا یک نوع جهش درآمد داریم. و گزارش آنها از میزانهای مختلف استرس خواهید دید، نه افسردگی، تمایل و غیره نیست. از اینرو دو چیز را می توانید ببینید.

یکی، در پایینترین سطح درآمد است. بله، همانقدر که پول بیشتر و بیشتری به دست آورید همه چیز بهتر و بهتر می شود اما بعد از آن، فقط به نوعی درجا می زنند. حتی وقتی که درآمدها بطور قابل توجهی بالا می رود همانطور درجا می زنند. آستانهی این درجا زدن چیست؟ به نظر می رسد چیزی حدود $0۲111 است. پس از آن نقطه، به عنوان یک آمریکایی دیگر در هیچکدام از این چیزهای خوب که به نوعی عالی هستند، به دستانداز نمیخورید. اساسا، این چیزی ست که آنها پی بردند، این حالتی که آن را سالمتی عاطفی می نامند. این همان EWB است. که همزمان با درآمدتان باال می رود اما بعد از 0۲111 دالر متوقف می شود. چرا 0۲111 دالر؟ واقعا معلوم نیست اما آنها می دانند در مقاله، این یک عدد محتمل است که در آن شما فکر میکنید پول مطرح نیست. اساسا این در مقطعی است که همه چیز در آمریکا تحت پوشش است. این مقاله ی ویژه را ثبت می کنم و فکر می کنم االن این موضوع مخصوصا با دانشجویان دانشگاه ییل مرتبط است و شایسته است تا آن را در برنامه نیویورک تایمز آخر هفته ببینیم. چون ممکن است برخی از شما این را دیده باشید. هفتهی گذشته در برنامهی نیویورک تایمز آنها تمام این آمار را درست کردند و یکی از آمارهای خاص این بود که وقتی دانشجویان ییل فارغ تحصیل شوند به چه کاری مشغول میشوند؟ در تمامی مدارس ورزشی، درآمد یک دانشجوی معمولی در سن 20 سالگی این است. کالج ییل از میان تمام گروههای ورزشی به عنوان ششمین گروه، از لحاظ آنچه که وقتی از اینجا رفتید انجام می‌دهند، رتبه‌بندی شده است. خیلی بد نیست. اما رقم مربوطه یک درآمد متوسط است. در 20 سالگی بیشتر از آن 76000 دالر است. خب اساسا زمانی که شما بچهها 20 ساله شوید شروع به کار میکنید. قرار نیست افزایش درآمد، میزان شادکامیاتان را باال ببرد. این آن چیزی است که آمار میگوید. از اینرو اکثر دانش آموزان ییل که از اینجا بیرون می روند، تنها بعد از 20 سالگی شروع به کار میکنند. خب، فکر می کنید 0۲111 دالر بنظر زیاد است. احتماال اغلب شما در این کالس این میزان درآمد دارید.

خب شما بچهها خوب هستید. این چیزی بود که کانمن و دایتن پی بردند. آنها کار جالب دیگری انجام دادند که من فکر میکنم از طریق آن دریابیم که احساسات بد ما از کجا سرچشمه میگیرند. چون عالوه بر سنجش تمام این چیزها مانند: مضطرب بودن، افسرده بودن و غیره، همچنین چیز دیگری را که “ارزیابی زندگی” نامیدند، ارزیابی میکنند. اینکه این چه چیزی است، آنها می گویند: “تصور کنید که می توانستید زندگی خود را روی نردبانی شمارهگذاری شده از 1 تا 01 ارزیابی کنید و پایین آن می شود بدترین زندگی ممکن و باالی آن بهترین زندگی ممکن.” بنابراین از این نردبان باال میروید. خودتان را کجای این نردبان قرار میدهید؟ چشم انداز شما نسبت به زندگی خودتان چیست؟ آیا واقعا شادکامتر هستید؟ افسرده هستید؟ مضطرب هستید؟ و اما تصورتان از زندگی خودتان. و سپس ببنید که درآمد چه نقشی در ایجاد اینها دارد. اینها اارزیابیهایی است قبال دیدید.

اما این اتفاقی است که با این ارزیابی نردبانی می افتد. اساسا آن همچنان ادامه دارد و باال می رود. اگرچه نه با یک شیب زیاد در سطوح باالتر. اما مساله این است که حتی اگر سالمت عاطفی ما بعد از دریافت که رفاه 0۲111 دالر باال نرود، خودمان فکر میکنیم ازیابی ما از زندگیمان باالتر میرود. ما بین احساس واقعیامان و نحوهی ارزیابیامان از زندگی واقعیامان یک نوع ناهماهنگی داریم. و همینطور، این همان ایده است که میگوید درآمد باال درحقیقت به معنای شادکامی نیست اما به نحوی باعث می شود فکر کنید زندگی شادتری دارید وقتی که مثال: “من ۵11111 دالر درآمد دارم.” زمانیکه به آن )۵11111 دالر( فکر میکنید این نظر را دارید که” “من باید یک زندگی خیلی خوب داشته باشم. با اینکه واقعا به این معنی نیست. و بنابراین این سوال، “آیا پول واقعا ما را خوشحال تر می کند؟” پاسخ این است، شاید اگر شما در آمریکا هستید و در سال فقط 01 هزار درآمد دارید، پول بیشتر باعث خوشحالیاتان خواهد شد. لیکن برای اکثر ما تفاوت زیادی بوجود نمی آورد و تفاوت کمتری نسبت به آنچه ما واقعا فکر می کنیم ایجاد میکند. خب این پول بود، شما آن را بعنوان یک هدف برای تابستان داشتید. فقط از آن خالص شوید. قرار نیست در شادکام بودنتان به شما کمکی بکند.

متن انگلیسی درس

Because it seems when we’re talking about getting a good job, one of the goals we’re going for isn’t really the good job, is getting lots of money. It’s having wads of Benjamins where you could just go wherever you want and do that. We know this not just from what people are applying for in terms of their jobs. We know this in terms of how people spend money to try to get money. I’ll give you one quick statistic. This is U.S. lottery spending in 2015. Anybody want to venture a guess in U.S. dollars, how much people spend on the lottery in general? No guesses. $10 billion. $10 billion. Actually seven times that. It’s $70 billion. And just to give you a sense of what that means, this is combined more than people spend on books, music, movie tickets, sports teams, and video games combined. So, this is like most forms of being excited about things around like people are spending on lottery tickets, why? Presumably, not because the lottery tickets are fun. Presumably, is they’re getting, they’re hoping to get more money. They’re hoping to get lots of money. Those are just crazy people who spend money on lottery tickets. But can we see that sort of thing in you guys, in Yale students? Particularly in freshmen, we can look at that by looking at this one cool survey that researchers have done for a long time, which is known as the American Freshmen Survey, which looks at national norms every couple of years. This’s been running for a super long time. They surveyed, they’ve been surveying freshmen since 1967 and this is still running. The last published doc is from 2005 and this is a really big cohort. So, this is just the 2005 numbers are over 200,000 people from almost 400 different schools. It’s getting a real swash of what people want. And so, we can ask, how much does money matter to the American freshmen today? And if you ask not about money particularly, but just asking about what’s very important to you in life? What you’ll find from most freshmen in 2005, is that they say that what’s important in life is to be very well off financially, 71 percent. And you could imagine maybe freshmen say everything’s important. So you say, how important is relationships? How important this? They say, “That’s very important”. They just think everything is important. But they don’t. If you ask, for example, how important is it to develop a meaningful philosophy on life? Only about half of freshmen think that that’s true. The interesting thing for me, thinking about you guys today, and some of the problems you guys experience today, is that if you look at the rates from 1967, they’re kind of flipped. So, only for about 40 percent of people thought you need to be very well off financially back in the 60s. But a lot of them thought you needed to develop a meaningful philosophy on life. So, again this interesting flip about how important finances are. And that raises this question about whether or not, money is really going to make us happier? Having a bigger income is that actually going to help us. Luckily, lots and lots of work on this. Does in a bigger income increase life satisfaction? And a lot of the work has been done by this cool psychologist, Ed Diener. Who has this nice book on Happiness, Unlocking the Mysteries of Psychological Wealth. And there’s a hint there, is psychological wealth not financial wealth. Diener has done all these cool studies, trying to look at what the correlation is between your income and life satisfaction. Because some of you aren’t scientists, quick primer on what correlation means. Really, what we’re going to do is plot out everybody who writes back to our survey, what their income is, and some measure of how satisfied they are with their life. And we’re going to see if as income goes up, does life satisfaction go up. And we’re going to get a different correlation. We could get a correlation like this. Which is like it’s super tightly correlated. Every time your income goes up, your life satisfaction goes up. For stats people in the audience, this is a super strong correlation, 0.99. Could be a little weaker, this is what a 0.75 correlation looks like. This is what 0.50 correlation looks like. Here’s what a 0.25 correlation looks like. And you can see, this is correlated. It means as income is going up, life satisfaction is going up. But you couldn’t ever tell from somebody at a particular income, where their life satisfaction is. If your income up here, maybe your life satisfaction is over here, and maybe over here. There’s all kinds of other things affecting it. That’s 0.25 correlation. So, what’s the real correlation for actual income and life satisfaction? We can look at this from two different worldwide samples. One is this thing called the World Values Survey, which surveys adults across many, many different countries. The other is a college survey across college students, many many different countries. And here is all the different correlations. Here’s the most relevant one down here, which is the mean of all them. Basically, the correlation is about a 0.10. It’s half as strong as that last correlation you saw where the dots were all over the place. So, yes, there’s a correlation, but it kind of doesn’t map on as well as we think. You can also look at this by look, if you parse the correlation now between the different countries that we’re talking about. And if you do that, you see an interesting pattern, which is that the correlation across life satisfaction and family income. Now, they’re kind of swapped here, depends on whether you live in a poor nation or a wealthy nation. If you’re in a poor nation, it is true that as your income goes up, your life satisfaction goes up. And that’s presumably because if you’re super poor, you’re not actually getting your even basic needs met. But if you live in a wealthy nation, like ours. I can go on that most of you guys where here come from, you’re just not really seeing any correlation. And so these are the basic data. The upshot is that it does seem like income has an impact, but it really doesn’t have that much impact and the impact it has is mostly driven by poor nations, for whom the income bump means you’re going to get access to things like clean water, and basic healthcare, and that sort of stuff. Really, for most of us, it doesn’t matter and it seems like once you get your basic needs, getting an extra money is not going to help you too much. Another way we can look at this, is to look across history, where the kinds of needs that we have met today are much better than what we could see way back in the day. Like is the happiness level of people in the modern day different than back in the old day before? We don’t have great surveys from super far back in history, but here’s a comparison that’s kind of relevant. What life was like in the 1940s versus 2015? So, income has gone up a bunch since the post-war time in the 1940s, also cool stuff that you’d think would be basic needs has gone up. So, I’m told only about two thirds of houses in the 1940s had things like indoor showers and plumbing and hot water and things like that, let alone things like dishwashers and iPads and cell phones and all the stuff we have. So, presumably their basic needs are being met even less, so their happiness should be lower. What can we see? Well, if we look at average happiness as reported in 2005 most people are saying 7.2 out of 10. What about the 1940s? If anything, it’s slightly higher. So, getting access to the stuff that, if all of a sudden your dorm rooms didn’t have hot water or you had to take walk outside to outhouse to go to the bathroom in the morning, you would be annoyed and you would think that would reduce your happiness, but actually doesn’t for people who are used to it back in the day. So, that’s the historical part, and it’s caused some folks like David Myers, who wrote this book “The American Paradox”. to say, we’re living in this paradox which he nicely articulates, he said “Compared with their grandparents, today’s young adults have grown up with much more affluence, slightly less happiness and in fact a much greater risk of depression and all kinds of social pathology”. He says this is a paradox because becoming much better over the last four decades hasn’t been accompanied by one iota of increased subjective well-being. All this extra stuff that we’re getting, it’s not actually making us much happier and that we should see kind of as a paradox. The final data I’ll give you on this connection between income and life satisfaction comes from a recent and very famous science paper by Danny Kahneman and Angus Deaton, both of whom are psychologists and economists who won the Nobel Prize in economics. So, they’re hot figures to listen to. They know what they’re talking about. And they were interested in this correlation of, not just the correlation but, is there some sort of threshold? Is there a point past which if you hit that income, you’re basically not going to get any more of a bump in happiness? We saw there is, at the lower level, some bump but where does it level off? And to do that, they surveyed Americans because they wanted it to be applicable to most of you folks. And what they looked at was a couple of different measures of life satisfaction. They looked at what they’re calling positive affects. So, how much you smile in your daily life. Nice predictor of if you’re happy. Whether you report that you’re not blue. This is the opposite of reporting that you’re worried or sad or anxious throughout the day. And whether you report that you’re stress free. Like, I asked you were you stressed yesterday and you say “No, I wasn’t stressed”. So, what happens across income? And so, here are all these different measures. You’re seeing income over here but it’s kind of a logarithmic scales. We’re kind of jumping bigger incomes here. And you’ll see what they report for all these different measures of stress, not blue, affect and so on. And so, you can see two things. One is at the lowest income levels. Yes, as you get more and more money those things are getting better and better but then they kind of just level off. And they level off even as the incomes get substantially bigger. What is the threshold for this leveling off? It does appear that there’s one, it’s about $75,000. After that point, as an American you’re just not getting any more bump in any of these good things, which is kind of cool. So, this basically is what they find, it is the case that what they’re calling emotional well-being, that’s that EWB, rises with your income but stops after $75,000. Why $75,000? Not really clear but they know, in the paper, that that’s kind of a plausible number at which you think money’s not an issue. That’s at the point where you basically got everything covered in the U.S. I note this particular paper, I think it’s especially relevant for Yale students right now and was really apt to see this last week in The New York Times. Because some of you might have seen this. It was on Overheard at Yale. Last week, at the New York Times, they did all these stats on average, how much people make and all that stuff. And one of the statistics in particular was, what students make when they get out Yale? Across different Ivy League schools. So, that is median student income at age 34. Yale is ranked among the Ivy’s as the sixth Ivy in terms of what you can make when you get out of here. Not so bad, but the relevant number is the median income, age 34 is over that threshold, $76,000. So, basically when you guys turn 34, you guys are set. You’re not going to have any more income happiness increase, is basically what the statistic is. So most Yalies when they get out of here, after they turn 34 are just set. So, you think $75,000 sounds like a lot, probably most of you in this room will make that. So, you guys are good. So, that was the Kahneman and Deaton finding. They did one more interesting thing that I think, gives us a sense of where our bad intuitions are coming from. Because in addition to measuring all these things about, are you stressed, are you blue, and so on. They also measure this thing they called “Life Evaluation”. What that is, is they say, “Imagine that you could evaluate your life on a ladder numbered from 0 to 10 and the bottom is the worst possible life and the top is the best”. So, you’re going up this ladder. Where do you put yourself on this ladder? What’s your perspective on your own life? Not, are you actually happier, actually blue, actually stressed, but your own vision of your own life. And then they looked at how that played out according to income. These are the measures you saw before. But here’s what happens with this ladder measure. Basically, that continues to still go up, although not as steep at the top levels. But the idea is that even though our emotional well-being isn’t going up after $75,000, we think our own evaluation of our own life is going up. We kind of have this mismatch between how we’re actually feeling and how we’re evaluating our real life. And so, this is the idea that high income doesn’t actually mean happiness but it kind of makes you think that you must have a life that’s happier when you’re like, “I make $200,000. “ When you think of that, you’re like, “I must have a really good life”. Even though it’s not actually translating to. And so this question, “Does money really make us happier?” Answer is maybe a little bit, maybe if you’re in the US and you only earn 10k a year, more money would make you happy. But for most of us, it’s not going to make that much of a difference and it’s making way less of a difference than we actually think. So, that was money, you had that as a goal for the summer. Just get rid of that. It’s not going to help you be happier.

مشارکت کنندگان در این صفحه

مترجمین این صفحه به ترتیب درصد مشارکت:

  • pari pari

    مشارکت : 100.0 درصد

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.