ضمایر موصولی، انعکاسی، پرسشی و ملکی

توضیح مختصر: در این درس نگاهی به ضمایر موصولی، انعکاسی، پرسشی و ملکی خواهیم داشت. این کار را با درافتادن با دوست‌مان گری با who، what، whom و whichever هایی که این ضمایر را می‌سازند، انجام می‌دهیم.

زمان مطالعه: 14 دقیقه

سطح: خیلی سخت

دانلود اپلیکیشن «زوم»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زوم» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زوم»

فایل ویدئویی

ترجمه‌ی درس

ضمایر

همانطور که شاید یادتان باشد، ضمیر کلمه‌ای است که به جای اسم یا اسم‌خاص می‌نشیند. اما به جز ضمایر شخصیِ استاندارد (he, she, him, ours, theirs, و غیره) ضمایر بسیار دیگری نیز وجود دارند که دستور زبان بنیادین ما را می‌سازند. برای مثال ضمایری که شبه‌جمله‌های مستقل را معرفی می‌کنند (و ضمایر موصولی نامیده می‌شوند)، ضمایری که به خودشان اشاره دارند (و ضمایر انعکاسی نامیده می‌شوند)، ضمایری که در پرسیدن سوال به ما کمک می‌کنند (ضمایر پرسشی) و ضمایری که مالکیت را نشان می‌دهند (و ضمایر ملکی نامیده می‌شوند)، فقط برخی از آنها هستند.

در واقع می‌خواهم ضمایر را جالب کنم اما به تنهایی نمی‌توانم به همین خاطر گری هم اینجاست. گری از سر لطف موافقت کرده است که لباس گوریل گرامر ما را در مدت زمان این ویدیو به تن کند تا در توضیح ضمایر به ما یاری برساند. گری الان در فاصله بین دو کار است و بودجه ما هم محدود. پس او قبول کرده که در ازای مزدش به او ساندویچ بدهیم. ساندویچ موز (چون او یک گوریل است. منظورم را متوجه شدید؟) آماده‌ای گری؟ فراموش کرده‌ایم در لباس برای دهان سوراخی باز کنیم، پس شاید شنیدن صدای ما کمی برای گری سخت باشد. فقط باید توجه داشته باشید!

ضمایر موصولی

ضمایر موصولی به پیوند شبه‌جمله‌ی اصلی یک جمله به شبه جمله‌ای که جزئیات را اضافه و یا به توصیف شبه‌جمله اصلی کمک می‌کند. ضمایر موصولی عبارتند از who/ whom, whoever/ whomever, whose, that, which. ابتدا بگذارید به who و that بپردازیم. در نوشتار صحیح انگلیسی، who باید فقط در اشاره به انسان به کار رود- یعنی انسانهای دیگر.

(پس این جمله را داریم):

So, Gary, who we found on the street outside the studio, will be playing the part of the gorilla today.

پس امروز گری که بیرون از استودیو در خیابان پیدا کرده ایم، نقش گوریل را بازی می کند .

پس اینجا از who استفاده می‌کنیم چرا که چیزی درباره گری که انسان است، توصیف می‌کنیم (شبه‌جمله‌ی موصولی جزئیات محلی را که او را پیدا کردیم، به جمله اضافه می‌کند). در حالیکه در جمله‌ی زیر از that استفاده می‌کنیم زیرا فاعلی که ضمیر به آن اشاره دارد، دیگر قطعاً یک انسان نیست (بیچاره گری!).

Hey Mel, is that the gorilla that you ordered?’ the director asked. ‘Throw it in the cage with the other monkeys.

کارگردان گفت : آهای مِل، این همون گوریلیه که سفارش دادی؟ بندازش توی قفس کنار بقیه‌ی میمونا .

چون زبان انگلیسی عجیب و غریب است، whose تنها ضمیر ملکی است و باوجود داشتن کلمه‌ی who در درون خود، می‌تواند برای انسان و اشیا به کار رود.

پس این جمله:

The actors, whose contracts strictly forbid them from performing alone with animals, couldn’t help Gary.

بازیگرانی که قراردادهایشان آنها را به شدت از اجرای انفرادی با حیوانات منع می کند، نتوانستند به گری کمک کنند .

و این جمله:

The gorillas, whose handlers were out to lunch, didn’t notice Gary there either .

گوریلهایی که مربیانشان برای خوردن ناهار رفته بودند، نیز متوجه گری در آنجا نشدند .

به یک اندازه درست هستند.

اکنون در بسیاری از موارد، هر دو کلمه ی that و which به نظر متناسب می‌آیند. اما یک فرق مهم بینشان هست: that را فقط باید هنگام معرفی شبه‌جمله‌ای به کار برد که اطلاعات لازم و اساسی (restrictive clause)به جمله اضافه می‌کند، در حالیکه which زمانی به کار می‌رود که معرف اطلاعاتی است که جزئیات غیرضروری (non-restrictive clause) به جمله اضافه می‌کند. مهمترین چیزی که باید یادتان باشد، جزئیات لازم در مقایسه با جزئیات غیرضروری است.

The largest of the gorillas in the cage, which looked about eight feet tall, sidled over to Gary.

بزرگترین گوریل داخل قفس که قدش تقریباً 8 فوت بود، یک وری به سمت گری رفت .

در این جمله which شبه‌جمله‌ای را معرفی می‌کند که این اطلاعات را به جمله می‌افزاید که گوریل داخل قفس قدی تقریباً 8 فوتی داشت. این non-restrictive است زیرا جمله بدون‌ آن نیز کامل است یعنی این طور:

The largest of the gorillas in the cage sidled over to Gary. Now take this sentence:

در این جمله:

This is not the situation that I’d hoped to be in, Gary thought to himself.

That در اینجا یک restrictive clause را معرفی می‌کند زیرا I’d hope to be in نمی‌تواند تنها بیاید- جمله‌ای ناقص است- و جزئیات لازم برای معنادار شدن جمله را به آن اضافه می‌کند. which را می‌توان برای معرفی یک شبه‌جمله‌ی موصولیِ restrictive به کار برد اما فقط هنگامی که مفعول یک حرف اضافه باشد. یعنی یک حرف اضافه قبل از آن بیاید مانند

in which، to which، through which یا مثلا:

The scene in which the Grammar Gorilla was supposed to appear was canceled at the last minute.

Who و Whom

مسئله‌ی مفعولِ حرف اضافه در مورد زمانی هم صدق می‌کند که می‌خواهید تشخیص دهید که آیا از who در جمله استفاده کنید یا از whom. واقعیت این است که تنها در صورتی که واقعاً عاشق دستورزبان باشید (و بعضی از شما مانند گوریل دستورزبان ما گری عاشق دستورزبان هستید)، به ندرت از کلمه‌ی whom در کلام یا نوشتار غیررسمی استفاده می‌کنید. اما در نوشتار رسمی، قبل از آنکه آن را زیادی کسل‌کننده یا سختگیرانه بدانید، حداقل باید بدانید چه موقع از آن استفاده کنید (و شاید معلمتان شما را ملزم به استفاده از آن نماید).

بسیار خوب درست مانند which، از whom نیز زمانی استفاده کنید که قبل از کلمه یک حرف اضافه آمده باشد. به عبارت دیگر ساختار دستوری درست همیشه for whom است و هرگز به صورت for who نمی‌آید و نه به صورت‌های for whoever یا for whomever. زمانی از whom یا whomever استفاده کنید که آنها، مفعولِ فعلِ یک جمله یا به طور کلی شبه‌جمله باشند.

Gary, whom I barely knew, was missing.

گری را که من نمی‌شناختم، گم شده بود .

عبارت whome I barely knew یک non-restrictive clause است و I فاعل آن، knew فعل آن و whom مفعول آن فعل (که به گری اشاره دارد). با اینحال وقتی مفعول نباشد، ضمیر درست who است مانند این جمله:

Gary, who forgot to ask to be paid up front, was in a predicament.

ضمایر پرسشی

کلمات who، whom، whose، which و what می‌توانند نقش ضمایر پرسشی را ایفا نمایند. به بیان ساده، ضمیر پرسشی علیرغم اینکه کمی دشوار به نظر می‌رسد، درست مانند ضمیری است که به پرسیدن سوال کمک می‌کند. مانند این جمله: Whose collectible action figures are these? یا To whom am I speaking? وقتی به تعدادی گزینه‌ی خاص اشاره دارید مانند Which of these keys opens the gorilla cage?، از which استفاده کنید. وقتی جوابهای احتمالی متعددی دارید، از what استفاده کنید مانند: What is that guy in the gorilla suit doing in that cage? که شاید اینگونه پاسخش را بدهید : who? اینها ضمایر پرسشی هستند.

ضمایر ملکی

ضمایر ملکی همانطور که پیداست، ضمایری هستند که مالکیت را نشان می‌دهند. بلافاصله آنها را تشخیص خواهید داد. آنها عبارتند از my, mine, your, his, hers, our, ours, their, theirs, whose. احتمالاً از قبل نحوه‌ی کاربردشان را بلد هستید اما چند نکته‌ی دستوری وجود دارد که شاید افراد را به اشتباه بیاندازد.

mine، yours، his، hers، ours، theirs و whose تنها می‌آیند. مانند:

The responsibility for proper gorilla upkeep is theirs

my، your، his، our، their، whose و its باید زمانی به کار روند که اسمی را توصیف کنند. مانند:

This is my shoot!’ the director yelled.

حالا وقتی قبل از یک مصدر ing دار (از درس قبلی به یاد دارید که مصدر ing دار یعنی فعلی که نقش اسمی دارد و به ing ختم می‌شود) ضمیری بیاید، باید از یک ضمیر ملکی استفاده کنید و نه یک ضمیر شخصی عادی. آن را درست مانند ضمیر ملکی بدانید که یک اسم عادی را توصیف می‌کند زیرا کار مصدر ingدار (جراند) همین است؛ جراند فعلی است که نقش اسم گرفته است. آسان به نظر می‌رسد اما خطای رایجی است به خصوص وقتی ضمیر، you باشد. بگذارید اینجا مثالی بزنم.

جمله‌ی:

Sorry, Gary, we didn’t hear you screaming,’ the director said

باید اینگونه نوشته شود:

Sorry, Gary, we didn’t hear your screaming.

ضمایر انعکاسی

ضمایر انعکاسی بازتابی از فاعل یک جمله یا شبه‌جمله هستند. در واقع آنها بسیار ساده‌اند. ضمایر انعکاسی مفرد عبارتند از myself, yourself, himseld, herself, itself، در حالیکه ضمایر انعکاسی جمع عبارتند از ourselves, yourselves, themselves. قصد ندارم زمان زیادی را صرف اینها کنم زیرا شما مدام از آنها استفاده می‌کنید و چیز دشواری ندارند. فقط یادتان باشد وقتی به فاعلهای جمع اشاره می‌کنید، از ضمایر انعکاسی جمع، و وقتی به فاعلهای مفرد اشاره دارید، از ضمایر انعکاسی مفرد استفاده کنید.

پس جمله‌ی The cast couldn’t stop themselves from laughing when they realized Gary’s dilemma کاربرد صحیح ضمایر انعکاسی را نشان می‌دهد. و نیز جمله‌ی:

As is Gary promised himself never to take an acting gig from a Study.com instructor again.

اهداف درس

پس از تماشای این درس باید بتوانید انواع مختلف ضمایر را تعریف کرده و کاربردهای درست و نادرست آنها را تشخیص دهید.

متن انگلیسی درس

مشارکت‌کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.

📍 شما در حال مشاهده درس 19 در فصل 6 از دوره زیر هستید:

تافل iBT

9 فصل | 96 درس

1. چطور خوب بنویسیم- چه چیز نوشته را خوب می کند؟

2. زمان افعال و هماهنگی فاعل و فعل

3. ضمیر شخصی چیست؟

4. ویرگول- کاربرد صحیح و قواعد اصلی

5. استفاده از دونقطه، نقطه ویرگول و نقطه

6. چطور از اصطلاحات و افعال مرکب در نوشتار استفاده کنیم

7. چگونه جملاتی شفاف بنویسیم

8. چگونه از واژه گزینی خوب در نوشته هایمان استفاده کنیم تا سبک، لحن و دیدگاه خود را ایجاد کنیم.

9. چطور فاعل یک جمله را تشخیص دهیم؟

10. ذهن انگیزی چیست؟

11. روشهای رسیدن به مفاهیم عالی از طریق ذهن انگیزی

12. ساختارهای متعادل- چطور جملات متعادل را نوشته و شناسایی کنیم

13. تکه جمله (جملات ناقص)، قطعات متصل با ویرگول و جملات چسبیده به هم

14. هماهنگی فاعل و فعل- استفاده از اسمهای خاص و ضمایر مفرد و جمع

15. کاربرد ویرگول- از بهم ریختگی در شبه جمله ها و بخشهای متمایز جمله پیشگیری می کند

16. هماهنگی در جمله- اجتناب از مالکیت جمعی اشتباه

17. ساختار جمله- جملات چندساختاری را تشخیص داده و از آنها اجتناب کنید

18. شبه جمله های مستقل و وابسته- وابستگی و همپایگی

19. ضمایر موصولی، انعکاسی، پرسشی و ملکی 👁

21. معرفهای نابجا و ساختارهای معلق کدامند؟

22. حالت معلوم و مجهول

23. چگونه جملات ربطی بنویسیم و به کار ببریم

24. جمله کامل- مثال و تعریف