زمان افعال و هماهنگی فاعل و فعل

توضیح مختصر: در اولین درسمان درباره این موضوع دشوار، راجع به زمان افعال و هماهنگی فاعل و فعل بیاموزید. برای کمک به درک این مفهوم مثالهایی خواهیم زد.

زمان مطالعه: 12 دقیقه

سطح: خیلی سخت

دانلود اپلیکیشن «زوم»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زوم» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زوم»

فایل ویدئویی

ترجمه‌ی درس

هماهنگی فعل و فاعل

هنگام نوشتن لازم است اطمینان یابید فاعلها و افعال با هم هماهنگی داشته باشند. این یعنی فاعلهای جمع باید دارای افعال جمع باشند و فعلهای مفرد باید برای اشیای مفرد به کار روند. اگر این کار را نکنید جمله نه تنها از لحاظ دستوری غلط، بلکه گیج‌کننده می شود.

فاعلهای مفرد و جمع

زمان حال

بیایید به هماهنگی فعل و فاعل در زمان حال نگاهی داشته باشیم.

The valet crash the car. The owners is upset.

هر دوی این جملات احتمالاً برایتان مضحک هستند اما بگذارید دلیل آن را بررسی کنیم: در جمله ی اول فاعلی مفرد داریم و آن the valet است- در جمله ی دوم فاعلی جمع داریم و آن The owners است. یادآوری سریع: برای یافتن فاعل ابتدا فعل را پیدا کنید و سپس چیزی را که فعل به آن مربوط می شود- معمولا اسمی که از فعل باقی می ماند اما نه همیشه. در زمان حال ساده، برای مفرد نمودن فعل معمولا یک s یا es به آن اضافه می‌کنیم و برای مفرد کردن یک اسم s را از انتهای آن برمی‌داریم.

پس برای هماهنگی فعل و فاعل در جمله‌ی اول یا باید فاعل را جمع کنیم (زیرا فعل جمع است) و اینگونه بنویسیم:

The valets crash the car.

یا در حالت منطقی تر، فعل را با افزودن es مفرد کرده و بنویسیم:

The valet crashes the car.

همچنین در جمله‌ی دوم باید شکل فعل to be را به حالت جمع آن تغییر داد یا فاعل جمله را به حالت مفرد نوشت و یکی از این دو را به دست آورد:

The owner is upset. یا The owners are upset.

برای اینکه یادتان بماند علامتهای جمع را کجا اضافه کنید، هماهنگی فعل و فاعل در زمان حال را چیزی شبیه الاکلنگ در نظر بگیرید: وقتی فاعل جمع است، شکل جمع به خود می‌گیرد (معمولا s می گیرد) و وقتی فاعل مفرد است، علامت جمع این بار از فاعل جدا شده و فعل s یا es می گیرد.

زمان گذشته

با این حال در زمان گذشته هماهنگی فعل و فاعل پیچیدگی کمتری دارد. چرا؟ چون در زمان گذشته صرف نظر از جمع یا مفرد بودن فاعل، شکل فعل یکسان باقی می ماند.

پس دو جمله ی

The robot menaced me from across the bar. و The robots menaced me from across the bar.

با وجود داشتن فاعلهایی متفاوت (در اولی فاعل مفرد robot و در دومی جمع robots ) فعلی یکسان دارند.

البته استثناهایی هم وجود دارد! (این زبان انگلیسی است؛ همیشه استثناهایی دارد). وقتی افعال کمکی خاصی به عنوان فعل اصلی به کار می روند، باید دوباره هماهنگی فعل و فاعل را کنترل کنید. رایجترین افعال کمکی عبارتند از has/have و was/were. به این مثال توجه کنید:

The robot has destroyed the village.

هم has و هم village مفرد هستند و has اینجا فعل اصلی است. اگر فاعل اصلی جمع باشد، باید از فعل جمع have استفاده کرد. مانند این جمله:

The robots have destroyed the village.

یا جمله ی:

The photo was plastered all over campus.

در مقایسه با جمله‌ی:

The photos were plastered all over campus.

فاعل photo با فعل was و فاعل photos با فعل were.

حروف ربط

وقتی دو فاعل مفرد با حروف ربطی مانند and به هم پیوسته و فاعلی مرکب می سازند، فاعل جمع شده و مانند مثالهای قبلی باید از جمع بودن فعل جمله اطمینان یابید. چند مثال می زنیم.

The alligator and the crocodile are basically living dinosaurs.

در اینجا دو کلمه the aligator و the crocodile فاعل مرکب هستند که با حرف ربط andبه هم پیوسته اند، بنابراین فعل اصلی جمع است- در این حالت به جای is از are استفاده می شود. مثال دیگری می زنیم.

Laughing nervously, the tourist and his guide wade into the reptile-infested swamp.

در اینجا the tourist و his guide فاعل مرکب و فعل اصلی wade است (که جمع است؛ یادتان باشد با افزوده شدن s مفرد می شود).

کلمات ربطیِ دیگری از جمله or یا nor نیز بین دو فاعل به کار می‌روند اما به جای پیوستن آنها، موجب ایجاد اختلاف می شوند. به عبارت دیگر آن کلمات دو فاعل را از هم جدا و مفرد نگه می دارند. در این حالت فاعلی که به فعل نزدیکتر است تعیین کننده جمع یا مفرد بودن فعل خواهد بود. پس در جمله‌ی:

Neither the band nor the singers are going on tonight.

از آنجا که اسم جمع singers به فعل نزدیکتر است، از شکل جمع فعل یعنی are استفاده می کنیم. اگر جای دو فاعل را با هم عوض کنیم، باید از فعل مفرد استفاده کنیم. به این شکل:

Either the singers or the band is going on tonight.

فاعل مفرد band با فعل مفرد is هماهنگ است.

عبارات قیدی

گاهی اوقات فاعل جمله بی فاصله در سمت چپ فعل قرار ندارد و این ممکن است در هماهنگی فعل و فاعل موجب سردرگمی شود. برای مثال فرض کنید یک عبارت قیدی (عبارتی که با استفاده از یک قید به یک اسم مرتبط شده است) داریم که چیزی را درباره فاعل شرح می دهد. در این حالت باید قبل از تصمیم‌گیری درباره مفرد یا جمع بودن فعل، ابتدا در تشخیص فاعل جمله دقت داشته باشید.

برای مثال به این جمله نگاه کنید:

A team of horses races through the main street daily.

از آنجا که کلمه ی horse بلافاصله در کنار فعل races قرار دارد، ممکن است فکر کنید فاعل جمع است (یعنی horses). با این حال، horses در حقیقت بخشی از عبارت قیدی است که team را توصیف می کند (چه نوع تیمی است؟ تیمی از اسبها). بنابراین فاعل اصلی team است که مفرد بوده و فعل نیز برای هماهنگی با آن باید مفرد باشد- یعنی:

The team races…

یک مثال دیگر می زنیم:

The streets at night are full of dangerous characters.

کلمه night بلافاصله در سمت چپ فعل قرار دارد، اما عبارت قیدی در اینجا streets را توصیف می کند (چه نوع خیابانی؟ خیابانهای شبانه.) پس فاعل اصلی streets است که نیاز به شکل جمع فعلto be دارد که are است.

خلاصه درس:

بگذارید مرور کنیم. یادتان باشد:

  • فاعل و فعل همیشه باید با هم هماهنگ باشند. فاعلهای جمع باید فعل جمع و فاعلهای مفرد فعل مفرد بگیرند.

  • فاعلهای جمع معمولا s یا es دارند که به انتهای کلمه اضافه می شود در حالیکه اگر فعلی s داشته باشد در حالت جمع آن را از دست می دهد. به همین ترتیب فاعلهای مفرد s ندارند اما فعلهای مفرد s دارند. الاکلنگ یادتان باشد.

  • در زمان گذشته، شکل فعل معمولا بدون توجه به جمع یا مفرد بودن فاعلها یکسان باقی می ماند.

  • با اینحال شکل افعال کمکی در زمان گذشته باید تغییر کند. رایجترین افعال کمکی عبارتند از has/have و was/were.

  • حرف ربط andفاعل مرکب می سازد و این فاعلها را باید جمع دانست. با اینحال وقتی کلمات ربط or و nor داریم، جمع یا مفرد بودن فاعلی که به فعل نزدیکتر است مفرد یا جمع بودن فعل را تعیین می کند.

  • هنگام روبرو شدن با عبارات قیدی یادتان باشد برگشته و فاعل اصلی را پیدا کنید. فاعل اصلی تعیین می کند که فعل مفرد باشد یا جمع.

متن انگلیسی درس

مشارکت‌کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.

📍 شما در حال مشاهده درس 2 در فصل 6 از دوره زیر هستید:

تافل iBT

9 فصل | 96 درس

1. چطور خوب بنویسیم- چه چیز نوشته را خوب می کند؟

2. زمان افعال و هماهنگی فاعل و فعل 👁

درس بعدی :  ضمیر شخصی چیست؟ 3. ضمیر شخصی چیست؟

4. ویرگول- کاربرد صحیح و قواعد اصلی

5. استفاده از دونقطه، نقطه ویرگول و نقطه

6. چطور از اصطلاحات و افعال مرکب در نوشتار استفاده کنیم

7. چگونه جملاتی شفاف بنویسیم

8. چگونه از واژه گزینی خوب در نوشته هایمان استفاده کنیم تا سبک، لحن و دیدگاه خود را ایجاد کنیم.

9. چطور فاعل یک جمله را تشخیص دهیم؟

10. ذهن انگیزی چیست؟

11. روشهای رسیدن به مفاهیم عالی از طریق ذهن انگیزی

12. ساختارهای متعادل- چطور جملات متعادل را نوشته و شناسایی کنیم

13. تکه جمله (جملات ناقص)، قطعات متصل با ویرگول و جملات چسبیده به هم

14. هماهنگی فاعل و فعل- استفاده از اسمهای خاص و ضمایر مفرد و جمع

15. کاربرد ویرگول- از بهم ریختگی در شبه جمله ها و بخشهای متمایز جمله پیشگیری می کند

16. هماهنگی در جمله- اجتناب از مالکیت جمعی اشتباه

17. ساختار جمله- جملات چندساختاری را تشخیص داده و از آنها اجتناب کنید

18. شبه جمله های مستقل و وابسته- وابستگی و همپایگی

19. ضمایر موصولی، انعکاسی، پرسشی و ملکی

20. چگونه جملات منطقی بنویسیم و از مقایسه های اشتباه بپرهیزیم

21. معرفهای نابجا و ساختارهای معلق کدامند؟

22. حالت معلوم و مجهول

23. چگونه جملات ربطی بنویسیم و به کار ببریم

24. جمله کامل- مثال و تعریف